In de fabriek van keukenfabrikant DKG in Bergen op Zoom is altijd beweging. Machines zagen, transportbanen bewegen en collega’s lopen af en aan. In de hal staan rijen keukenonderdelen strak opgesteld, klaar voor de volgende stap in het proces. Tussen de bedrijvigheid van de productiehallen lopen blauwe paden: vaste looproutes die medewerkers veilig door het gebouw leiden. Over die paden rijdt Simon Jansen met zijn veegmachine. Geconcentreerd maakt hij ronde na ronde, volgens een vaste route.
Zijn werk lijkt misschien onopvallend, maar het resultaat is dat zeker niet. Collega’s merkten het al snel: de vloeren zijn schoner en de looppaden blijven netjes. Juist dat maakt zijn werk waardevol. Als het goed gebeurt, valt het nauwelijks op. Maar iedereen merkt het verschil. Dat Simon nu hier zijn rondes rijdt, daar heeft hij hard voor gewerkt. Met de juiste begeleiding én zijn eigen inzet maakte hij de overstap die hij al langere tijd voor ogen had.
De stap naar buiten maken
Na zijn verhuizing kwam Simon bij WVS terecht. Voor hem was het eigenlijk meteen duidelijk: dit is tijdelijk. Hij wilde door. Naar een regulier bedrijf, gewoon meedraaien, erbij horen. Alleen bleek die stap niet vanzelf te gaan. “Werkgevers vinden het vaak spannend,” vertelt Simone Heuker, werkcoach bij WVS. “Ze zien niet altijd meteen hoe iemand in hun bedrijf kan meedraaien. Terwijl die motivatie bij Simon juist heel groot is.” Simone bleef, samen met collega’s, kijken naar mogelijkheden. Voor Simon betekende dat: een werkplek buiten WVS, met de afwisseling die hij zoekt.
Eerst kennismaken, daarna samen aan de slag
Via een rondleiding kwam DKG in beeld. Simone nodigde Kim van Veldhuizen, HR-adviseur bij DKG, en haar collega’s uit om bij ons in Bergen op Zoom te komen kijken. Daar kregen zij een goed beeld van onze organisatie, het werk en de mogelijkheden. Die kennismaking maakte iets los. “Je krijgt dan een heel ander beeld,” vertelt Kim. “Je ziet het werk en de mensen. Dan ga je anders kijken naar wat er mogelijk is.” Van daaruit volgde een volgende stap. Kim en haar collega’s namen deel aan de Harrie-training, waar zij leerden hoe je iemand goed begeleidt op de werkvloer en praktische handvatten kregen om dit in de praktijk toe te passen. De training, waarover je meer leest in Meer Harrie’s op de werkvloer, helpt werkgevers om collega’s met een ondersteuningsvraag succesvol te begeleiden. Als werkgever denken zij actief mee in wat er nodig is om iemand echt te laten meedraaien. Kim zag daarin vooral kansen en stelde een vacature voor aan Simone. En Simone wist het vrijwel meteen: dit past bij Simon.
“Rustig aan? Daar moet ik nog aan werken”
Toen Simon bij DKG startte, was het vooral een kwestie van aan de slag gaan en het werk gewoon doen. Leren in de praktijk en zijn eigen weg vinden. En dat pakte hij op zíjn manier aan. Simon ziet werk en wil dat het goed gebeurt. Niet omdat het moet, maar omdat hij graag werkt en iets wil bijdragen. Collega’s spreken hem aan, maken een praatje en geven soms ook en kleine correctie. “Rustig aan,” krijgt hij dan te horen. Hij lacht. Daar moet hij soms nog even aan denken.
Maar juist die inzet maakt het verschil. Ook bij DKG merken ze dat het werkt. Simon heeft zijn plek gevonden en doet werk dat bij hem past. Voor werkcoach Simone is de belangrijkste les helder: “Probeer eens voorbij de fysieke beperkingen te kijken en luister goed naar de motivatie en zie de mogelijkheden. Dan moet je het soms gewoon doen en ervaren.”